Tag Archives: supporting actor

#blogoscars 2013 – Supporting Actor

16 Feb

THE PERKS OF BEING A WALLFLOWER

1. The Perks of Being a Wallflower – Ezra Miller

søren-malling-400x255

2. A Hijacking – Søren Malling

 

Skyfall trailer pic 7

3. Skyfall – Javier Bardem

 

movies_seven_psychopaths_character_posters_4

4. Seven Psychopaths – Sam Rockwell

 

Philip Seymour Hoffman in The Master

5. The Master – Philip Seymour Hoffman

 

beasts

6. Beasts of the Southern Wild – Dwight Henry

 

alan-arkin-argo-lunettes-2

7. Argo – Alan Arkin

 

killerjoe

8. Killer Joe – Thomas Haden Church

 

ted442012

9. Ted – Seth MacFarlane

 

Loki-Avengers-loki-thor-2011-30471056-800-533

10. The Avengers – Tom Hiddleston

Little life secrets (from the movies) pt.1

17 Feb

*concept based on the drawings of Mike Mills

1. Christopher Plummer – Beginners
2. Ezra Miller – We Need to Talk about Kevin
3. DenDen – Cold Fish
4. Shahab Hosseini – A Separation
5. John Hawkes – Martha Marcy May Marlene
6. Benedict Cumberbatch – Tinker Tailor Soldier Spy
7. Alan Rickman – Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2
8. Jeremy Irons – Margin Call
9. Taner Birsel – Once Upon a Time in Anatolia
10. Takeshi Kaneshiro – Wu Xia

The Tibetan Book of the Dead

15 Mar

10. Jason Statham – The Expendables
9. Minions – Despicable Me
8. Andrew Garfield – Never Let Me Go
7. Masaki Okada (岡田将生) – Confessions (告白 – Kokuhaku)
6. John Hawkes – Winter’s Bone
5. Joseph Gordon-Levitt – Inception
4. Kieran Culkin – Scott Pilgrim vs. the World
3. Jeremy Renner – The Town
2. Andrew Garfield – The Social Network
1. Geoffrey Rush – The King’s Speech

Ζούσε, μια φορά κι έναν καιρό, ένας άνθρωπος πολύ ματαιόδοξος. Δεν είχε χρόνο για κανέναν, μονάχα για τον εαυτό του. Δεν έκανε κάτι το σπουδαίο, ούτε και ήτανε σπουδαίος. Κι αυτό ήταν το σαράκι του. Είχε γεμίσει το σπίτι του καθρέφτες και έβλεπε το είδωλό του μέσα τους την κάθε μέρα που περνούσε. Τι χαρά έκανε κάθε τόσο που ξεχνιόταν και νόμιζε πως τον κοιτάζουν! Πως του δίνουν σημασία. Δεκάδες μικρά κεφάλια και άλλα μεγαλύτερα και άλλα τόσα τα ζευγάρια μάτια πάνω του που αγκάλιαζαν τους τοίχους του και φούσκωναν το εγώ του. Όμως δεν του ήταν αρκετό, γιατί στον έξω κόσμο ήταν ένας άγνωστος.

Δεν είχε δουλέψει ποτέ του, μα ήξερε πως αν ποτέ του ασχολούνταν με κάτι θα ήταν με την ηθοποιία. Όχι για να ποιήσει ήθος, περισσότερο μάλλον για να γεννήσει πάθη και να γίνει το όνομά του ξακουστό. Μα δε χρειαζότανε δουλειά. Είχε την άνεση να κάθεται κλεισμένος μέσα και να χαζεύει τα λακκάκια του όποτε χαμογελούσε, βλέποντας για την εκατομμυριοστή φορά το πρόσωπό του. Όταν βαριόταν την κλεισούρα, γιατί το είδωλό του ποτέ δεν το βαριόταν, έπαιρνε μία απ’ τις βαλίτσες του και γύριζε τον κόσμο. Κι ήταν σ’ ένα απ’ τα ταξίδια του, που έπεσε στα χέρια του εκείνο το βιβλίο. Κι έτσι ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Γιατί ο άνθρωπος αυτός δεν ήτανε μονάχα αλαζόνας. Ήτανε και τυχερός, μέσα στην ατυχία που τελικά θα έβρισκε κι εκείνον. Τόσο τυχερός για την ακρίβεια που δε μπορούσε να πεθάνει.