Εκ-λογικό αποτέλεσμα

7 May

Η πρώτη μου σκέψη: να φύγω.

Να καταθέσω τα όπλα, να τραπώ σε φυγή. Δεν είμαι στρατιώτης. Ούτε και μπορώ να γίνω. Δεν μπορώ να πολεμήσω.

Θέλω όμως πρώτα να βγω στους δρόμους και να αλλάξω όλα τα συνθήματα. Αρκετά «βασανιστήκαμε». Να γίνουν όλα τους «φοβάμαι». Για τη χώρα μου. Και την ίδια τη χώρα μου. Φοβάμαι για το μέλλον μου.

Το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών ήταν λογικό. Αναμενόμενο ίσως, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε. Απεικονίζει ξεκάθαρα αυτό που είμαστε. Μία Ελλάδα σε κρίση. Μία Ελλάδα δίχως κρίση. Δίχως την κρίση να σκεφτεί λογικά ή ακόμη και να σκεφτεί γενικότερα. Και επιβεβαιώθηκα, γι’ αυτό τρέμω.

Είμαστε η χώρα η οποία δεν επιτρέπει στους ανθρώπους της να ψηφίσουν όσο μακριά κι αν βρίσκονται, όμως τους αναγκάζει να την υπηρετήσουν. Η χώρα που εφεύρει νόμους ανεφάρμοστους από τους ίδιους τους πολιτικούς της, οι οποίοι απομυζούν το αίμα των φτωχών εξαθλιώνοντάς τους, οι πλούσιοι και ισχυροί βρίσκοντας παράλληλα παράθυρα, έτοιμοι από κει να ξεγλιστρήσουν. Που κυνηγάει «λωποδύτες» φοροφυγάδες του 1€ και των 100€ και αφήνει ελεύθερους κάθε λίγο αυτούς των εκατομμυρίων. Η Ελλάδα της δημοκρατίας, με νόμους που καταλύουν την έννοια αυτής παίζοντας με τις λέξεις, χαρίζοντας έτσι σε δεύτερα «κόμματα» έδρες στη Βουλή περισσότερες από πρώτους «συνασπισμούς». Είμαστε η χώρα του 7%, της «εθνικής κάθαρσης» και των «λεβεντόπαιδων» της βουλευτικής πλέον ασυλίας και σύνταξης που εμείς θα πληρώσουμε. Να μας χαιρόμαστε.

Η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, επίσης αναμενόμενη. Φέρθηκαν έξυπνα, βρίσκοντας πάτημα στον φόβο των αμαθών για καθετί διαφορετικό. Και έδρασαν την κατάλληλη στιγμή. Όταν για χρόνια τα ΜΜΕ σιωπούσαν ή χλεύαζαν την ύπαρξή της, η παράταξη αυτή συγκέντρωνε όλο και περισσότερους οπαδούς. Παρασκηνιακά, τα διαστρεβλωμένα της μηνύματα ηχούσαν στα αυτιά του λαού ως λύση στα προβλήματά του. Του πόνου και της οικονομικής καταστροφής, που ευθύνονταν για την έξαρση της βίας και εντείνονταν τα τελευταία χρόνια όσο η κρίση βάθαινε και οι δουλειές εξαφανίζονταν. Οι δημοσιογράφοι, οι ίδιοι ανυπότακτοι που δεν στάθηκαν προσοχή μπροστά στον αρχηγό τους, άργησαν να ξεσκεπάσουν τα πραγματικά χρώματα μίας ομάδας που λατρεύει τον φασισμό.

«Επιτέλους ο κόσμος σκέφτηκε, συντρίψαμε τον δικομματισμό!», διάβασα στο facebook. Αυτοί που έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής δεν ήταν μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Είμαστε όλοι υπαίτιοι της κατάστασης αυτής, καθώς προσφέραμε τα πάντα στους ίδιους με την ψήφο μας, ελπίζοντας ίσως να έρθει η ώρα που θα βολέψουνε και μας για αντάλλαγμα σε κάποια θέση ή θα μας κάνουν έστω μία διευκόλυνση, αλλάζοντας κατά βούληση στρατόπεδα όταν δεν γινόταν το δικό μας. Κι όμως, αυτοί δεν νοιάζονταν παρά μονάχα για την επανεκλογή τους. Και είναι φοβερό να πιστεύει κανείς πως βάλαμε το μυαλό μας να δουλέψει όταν περίπου 2 εκατομμύρια από μας βρέθηκαν για ακόμη μια φορά να τους υποστηρίζουν.

Όσο για την άνοδο της αριστεράς –φαίνεται με την αδιαμφισβήτητη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ- με τρομάζει που στο σύνολό της δεν είχε ποτέ ισχυρό πλάνο διακυβέρνησης, λειτουργώντας ως επί τω πλείστον σαν αντιδραστικό παιδί, απείθαρχο στις αποφάσεις των μεγάλων. Ίσως είναι καιρός για ανασύνταξη δυνάμεων και χάραξη πλεύσης, ιδίως τώρα που φαίνεται πως κάτι μπορούν να καταφέρουν.

Πιστεύω πως τα πολλά μικρότερα κόμματα και η διάσπαση των ψήφων ωφέλησαν τους παραπάνω. Τρέχαμε σαν κοτόπουλα με κομμένα κεφάλια προς κάθε κατεύθυνση, διαβάζοντας θέσεις και συνθέσεις κομμάτων. Πολλοί δεν ήξεραν μέσα στο παραβάν ακόμη τι ήθελαν να ρίξουνε στην κάλπη. Κι έτσι βρεθήκαμε να μην εκπροσωπούμαστε από κανέναν. Είναι προτιμότερο όμως να γνωρίζουμε πως υπάρχουν και άλλες επιλογές. Κι είναι τουλάχιστον ευχάριστο πως κόμματα όπως για παράδειγμα το Δημιουργία Ξανά, αποτελούμενο σε μεγάλο βαθμό από απλούς ανθρώπους και όχι επαγγελματίες πολιτικούς, κατάφεραν να συγκεντρώσουν 2,15% με σχεδόν μηδενική προβολή.

Την επόμενη φορά ας διορθώσουμε κάτι. Δεν ξέρω πώς. Δεν δίνω λύση γιατί δεν έχω λύση να δώσω. Δεν ασχολούμουν ποτέ με την πολιτική και ίσως αυτό ήταν το μεγαλύτερό μου λάθος. Κι όμως ήθελα να εκφράσω την αγανάκτησή μου. Και τον φόβο μου. Πως δεν θα βάλουμε ποτέ μυαλό. Πως δεν είμαστε μόνο «χαζοί», αλλά και επικίνδυνοι. Για τους ίδιους μας τους εαυτούς. Κι αυτό είναι το πιο παράλογο.

Advertisements

3 Responses to “Εκ-λογικό αποτέλεσμα”

  1. Stratos May 7, 2012 at 4:36 pm #

    πολύ καλό κείμενο. Μόνη μου διαφωνία το να χαρακτηρίζεις ευχάριστη έκπληξη τα κρυπτοφασιστάκια της Δημιουργίας Ξανά. Διάβασε το πώς αντιμετωπίζουν τους μετανάστες και ξανασκέψου το. http://www.dimiourgiaxana.gr/index.php/metanasteftiko

    • onizuka83 May 7, 2012 at 4:45 pm #

      Ευχάριστη έκπληξη πως μικρότερα κόμματα έφτασαν ένα καλό ποσοστό, ικανό -παραλίγο- να τα βάλει στη βουλή. Πιστεύω στην πολυφωνία. Ίσως ήταν ατυχές το παράδειγμά μου, και εδώ φαίνεται και το δικό μου λάθος. Φταίω, καθώς δεν διάβασα ενδελεχώς πριν ψηφίσω το τι πρεσβεύει το κάθε μικρότερο, απλά αποφάσισα βιαστικά διαβάζοντας διαγώνια τις θέσεις του καθενός.

      • Stratos May 7, 2012 at 4:57 pm #

        🙂 κι εγώ πιστεύω στην πολυφωνία – ήλπιζα να μπουν 2-3 κόμματα ακόμα μέσα! Πάντως έγραψες ένα από τα καλύτερα κείμενα που διάβασα αυτές τις μέρες. Μπράβο!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: