Sidpa bardo

21 Mar

10. Fumihiko Shimo (志茂 文彦) – The Disappearance of Haruhi Suzumiya (涼宮ハルヒの消失 – Suzumiya Haruhi no Shōshitsu)
9. Aaron Sorkin – The Social Network
8. David Seidler – The King’s Speech
7. Mark Heyman & Andres Heinz – Black Swan
6. Robert Hams & Roman Polanski – The Ghost Writer
5. Debra Granik & Anne Rosellini – Winter’s Bone
4. Michael Bacall & Edgar Wright – Scott Pilgrim vs. The World
3. Bert V. Royal – Easy A
2. Alex Garland – Never Let Me Go
1. Tetsuya Nakashima (中島哲也) – Confessions (告白 Kokuhaku)

Η ιδέα ήτανε τόσο έξυπνη, ή έτσι πίστευε. Γιατί ο ματαιόδοξος, πίστευε πάντα στον εαυτό του και σ’ ό,τι κατέβαζε το -λαμπρό- για εκείνον μυαλό. Ιδέα μοναδική μα και πρωτότυπη, θα μπορούσε να τον αποκαλέσει κανείς δαιμόνιο και ευφυή, ακόμη και πεφωτισμένο. Ένοιωθε απίστευτη περηφάνεια.

Και σκέφτηκε να επιλέξει το όνομα με το οποίο ξεκίνησε να ζει σ’ αυτό τον κόσμο και να το δώσει στην καινούρια του ενσάρκωση. “Τι έξυπνη που ήτανε η ιδέα του, τι όμορφο μυαλό έκρυβε μέσα στο κεφάλι του!” έλεγε και ξανάλεγε μονολογώντας, σε τρίτο πρόσωπο πάντα γιατί ο θαυμασμός ξεκινούσε από τον ίδιο. Και κάποιες φορές εκεί και σταματούσε. Δε χρειαζότανε να γίνει κάτι αυτός ο άνθρωπος. Απλά να σιγουρέψει πως θα ήταν άνθρωπος, αρτιμελής και υγιής. Τόσοι θα πέφταν στην ανάγκη του. Και έτσι άρχισε να δίνει. Για πρώτη του φορά, έδινε αβίαστα, μπορεί κι αλόγιστα χωρίς να σκέφτεται. Κι έδωσε το χέρι του να βοηθήσει, μα και τα μάτια του για να μπορούν να δουν οι άλλοι, το πρόσωπό του να καλύπτει την ασχήμια τους και την καρδιά του κι ας μη χτυπούσε για κανέναν. Πάντοτε τελευταίο έδινε τον εγκέφαλο, το πιο πολύτιμο που νόμιζε πως είχε και το πνεύμα του μετά δε χρειαζόταν.

Και κάθε νέο κορμί που αχρήστευε είχε το όνομά του, εκείνο με το οποίο χαιρέτησε τον κόσμο και κόντευε πια και ο ίδιος να ξεχάσει. Με κάθε κομμάτι του που χάριζε, ένοιωθε δυνατότερος αντί μακελευμένος, τόσο που με τον καιρό κατέληξε να κατοικεί σε τόσους, που όλοι πρόσθεταν το όνομα εκείνο στις δικές τους προσευχές και στο οποίο κανονικά θα όφειλαν αιώνια ευγνωμοσύνη. Μα πάλι δεν του ήταν αρκετό, γιατί ο “αιώνας” δεν ήτανε για όλους ίδιος και ξάφνου σταματούσαν να τον εξυμνούν και τελικά κομμάτι του η Ιστορία δε συγκράτησε, μα τον απέβαλε και γύρισε και πάλι στην αρχή.

Advertisements

One Response to “Sidpa bardo”

  1. manolis vamvounis March 21, 2011 at 9:36 pm #

    to incendies den metraei agapi… mporeis na kaneis allagi? 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: